Aquarel

Wie is in het renteniershuis van To Oonincx op de Markt op Beek de geëvacueerde leraar met zijn zwarte kuif uit de gemeente Zundert? Een sigaretje bungelt onverschillig in zijn mond.
Duitse soldaten lopen vanaf de binnenplaats naar de keuken en huiskamer en terug. Uit een pakje haalt hij een nieuwe sigaret. Hij duwt het mondstuk even aan op zijn handpalm.
De leraar rookt onbekommerd.
Hij biedt er ‘n Duitse officier eentje aan en houdt er vuur voor zodat hij kan inhaleren.
‘Du bist doctor?’
‘Nein, lehrer’.
De leraar legt uit dat hij het niet heeft op het luchtgeschut in het grensgebied. Vandaar dat hij hier bij zijn tante Cato ‘hogerop ‘ is ingekwartierd. ‘Ach so, ja’.
De “leraar”, vele jaren nà de oorlog, bij zijn aquarel: “Eén van de veertien Duitse soldaten, die kwartier hebben gemaakt op de binnenplaats nadert de bijkeuken. De Duitsers lopen vrij in en uit rond als roofdieren tussen hun prooi. Er is geen keus, ieder moment kunnen ze hun slag slaan, dus speel ik het spel van onschuld…een geëvacueerde onderwijzer uit Zundert”.

 


Mail naar aanleiding van dit boek uw eigen bijdrage over de oorlog naar www.internetbode.nl. Er wordt door de redacties of de auteur contact met u opgenomen voor publicatie in de Bodes in 2014, t.g.v. 70 jaar bevrijd Brabant.

Dan wel schriftelijk naar de redactie van de Bredase Bode, postbus 22, 4880 AA in Zundert, o.v.v. boek Vloeiweide.